Wat als je erachter komt dat jij zelf degene bent die voor je eigen afwijzing zorgt?

Stel dat jij net als ik zo’n lieve, zachte vrouw bent die voelt dat ze iets bij te dragen heeft aan de heling van de aarde.

Stel dat je net als ik voorheen, bang bent dat anderen jou afwijzen als je je uitspreekt, deelt wat er in je leeft en praat over ‘vage dingen’ als het helen van de aarde.

Wat als je je daardoor laat tegenhouden?

Wat als je zó zuiver kunt voelen, dat het je verlamd?

Dan is het tijd om je af te vragen of dat is wat je werkelijk wil.

Is het oke voor jou om jezelf in te houden?
Is dat waarvoor je hier bent?

Als pionier heb je een hogere trilling, een andere bedrading. Alles komt recht bij je binnen. Niet om je te pesten, maar omdat je het nodig hebt om jouw rol hier te leven.

Je hebt het 5d voelen nodig om oude systemen af te breken en de nieuwe tijd te vormen. Je moet voelen om te kunnen handelen. Je voelt: hé, dit is niet oke of dit raakt iets, dáár is mijn liefde (aandacht, Zijn) nodig.

Het voelen is grootste kracht, maar je moet het wel écht inzetten. Anders verdrink je in alles wat je voelt, waar je niks mee kunt.

Dan trek je je terug, leef je niet het leven waarvoor je hier bent en voel je de teleurstelling dat de wereld er nog niet klaar voor is.

Jij en ik moeten de wereld er klaar voor maken.
Door systemen af te breken.
Door het veilig te maken voor onze liefde.
Door een ander te zien, voor te gaan.

You have got some work to do, lieve pionier.

Jij bent nodig.

Zolang je jezelf afwijst, dat jij vaag of anders bent, blijft de wereld jou de afwijzing spiegelen.

Josje Feller

Toen ik op mijn 21 moeder werd, vroeg ik me af wat ik mijn dochter kon leren. Ga doen wat je écht wilt, laat los wat hoort en natuurlijk wilde ik dat voorleven.

Ik startte het platform Vrouw&Passie, organiseerde events voor duizenden vrouwen, bracht 2 jaar lang een eigen magazine uit en gaf veel lezingen en interviews.

Aan de buitenkant zag het er fantastisch uit maar van binnen botste het. Ik dácht dat ik deed wat ik echt wilde, maar liep tegen van alles in mijzelf aan. Het voelde steeds leger, ik wilde helemaal niet zo zichtbaar zijn en ik begon informatie door te krijgen waar ik niks mee kon omdat ik het zweverig vond. Het moest anders en ik ging op zoek.

Mijn kanaal met de geestelijke wereld ging weer open en ik kwam erachter dat alle antwoorden en alles wat ik nodig had in mijzelf zat vanuit mijn verbinding met het ‘onzichtbare’.