Grappig dat wanneer men vraagt ‘wie ben jij?’ ik ineens niet weet waar ik moet beginnen. Met mijn leeftijd? (47 jaar) Of met mijn gezinssituatie? (Getrouwd, drie kinderen van 20, 17 en 10 jaar) Of met wat ik doe in het dagelijks leven? (veel, heel veel……) Ik stel mijzelf de vraag hardop, opnieuw: Wie ben ik? Wie is Linda Snel?

Ineens zie ik mijzelf op de tribune zitten van mijn eigen leven. Van een afstandje kijk ik naar mijzelf. Een glimlach vormt zich om mijn mond. Vertedering voel ik door mijn lijf gonzen. Kijk nou, dat ben ik. Ik knijp mijn ogen samen om mijzelf scherper te kunnen zien.
En ik zie iemand die met enorm veel energie en passie in het leven staat. Soms met grote snelheid en soms heel stil. Die snelheid was er altijd al. Vanuit een overlevingsdrang in eerste instantie. Nadat ik mijzelf beter had leren kennen en een aantal hindernissen en obstakels uit de weg heb geruimd is die snelheid gebleven. Nu omdat ik de schade wilde inhalen. Bang om iets te missen, gretig om alles te ontdekken. Die gretigheid is er nog. De snelheid ook. Die zit hem vaak in inzichten en schakelen van de ene naar de andere situatie. Daarnaast is er ook meer rust gekomen. Het stilstaan, zoals ik al eerder noemde. Even niet vooruit en ontdekken, maar voelen en genieten van wat er is.

Ik kijk nog eens goed en zie dat er vanuit mijzelf talloze lijnen lopen naar andere mensen. Die lijnen zijn belangrijk voor mij. In alles wat ik doe speelt verbinding een grote rol. Nog niet zo heel lang geleden wilde ik met alles en iedereen een verbinding aangaan. Dat werd een wirwar van lijnen die vaak ook onduidelijkheid gaf. Want wanneer ik mij in een bepaalde richting bewoog en de ander niet, kwam de verbinding in de knoop of werd door de ontstane afstand verbroken. Dat gaf paniek. Nee, niet verbreken! Met man en macht probeerde ik als een spin mijn web te herstellen. En vaak liep dat uit op teleurstelling en verdriet. En uitputting, want het is een dagtaak om al je verbindingen in stand te houden.
Nu zie ik ook lijnen met mijzelf, die er eerder niet waren. Ook zie ik dat ik minder lijnen heb lopen, maar dat deze wel sterker zijn. En soms ook tijdelijk. En dat is goed. Een van die lijnen loopt naar mijn zus Imre. We hebben een bijzondere geschiedenis en dat is misschien wel wat ons nu zo verbindt. We lijken erg op elkaar, al is het niet zozeer qua uiterlijk. Bij haar zie ik dezelfde passie en drive die ik zelf ook voel.

Liefde speelt ook een grote rol in mijn leven. Na lang zoeken heb ik nu eindelijk de liefde voor mijzelf ontdekt. En daarmee geleerd wat ware liefde is. Onbaatzuchtig, zonder oordeel, zacht, duidelijk, eerlijk. En ook al lukt het niet altijd vanuit liefde in het leven te staan, het vormt nu wel een basis van mijn bestaan. Een van de peilers van waaruit ik leef.

Terug naar de vraag: wie ben ik, wie is Linda Snel? Een betrokken en liefdevol mens die met veel passie en energie de dingen doet die ze doet. En dat zijn er nogal wat. Partner en moeder zijn van een prachtig stel mensen, Kalinda ( www.kalinda.nl) vormgeven en ontwikkelen en van daaruit mooie dingen organiseren, stoel- en ontspanningsmassages en healingen geven, in loondienst een team opzetten en ontwikkelen als coördinator huishoudelijk zorg, vriendschappen verdiepen.
Daarnaast ben ik gek op Italië en niet in de laatste plaats om het eten, hou ik van dansen ( en doe dat vooral in de kamer op disco muziek) lees ik van roman tot thriller en spirituele boeken, schrijf ik gedichten en columns en lach ik graag.

Ik kijk ernaar uit om mijn belevenissen en ervaringen vorm te geven in een briefwisseling met mijn zus Imre en deze met jullie te delen!

Zonnige groet,
Linda Snel