Het kriebelde al jaren: een eigen bedrijf beginnen. Waarin wist ik alleen nooit. Het moest iets creatiefs zijn, iets ‘goeds’ en helemaal van mezelf. Vorig jaar kwam ik werkloos thuis te zitten nadat het architectenkantoor waar ik leiding gaf al zijn personeel moest ontslaan. En omdat op de bank zitten niet echt mijn ding was ging ik al vrij snel dingen verzinnen om mezelf bezig te houden.

Eén van mijn favoriete projecten was het bijhouden van een knipselboek. Stapels tijdschriften had ik verzameld en iedere pagina snuffelde ik door op zoek naar plaatjes, sferen, artikel ideeën en mooie voorbeelden. Al snel had ik mijn eigen tijdschrift bij elkaar geknipt, geplakt en geschreven. Het zou gaan over vrouwen die een positief steuntje in de rug konden gebruiken bij moeilijke keuzes, zoals een loopbaankeuze. Geen zweverig gedoe, dat was niets voor mij, maar praktische hulp en leuke voorbeelden.

Het boek groeide en groeide. Het was mijn geheime project, want zonder ervaring in de uitgeefbranche vond ik dat je zoiets niet serieus kon nemen. Tot een vriendinnetje mij tijdens een van onze eindeloze werkloosheidslunches zei: “Als iemand dit kan, dan ben jij het.” Het was net het duwtje in mijn rug dat ik nodig had om het serieus te gaan aanpakken. Mijn sollicitatiebrieven hing ik aan de wilgen en ik begon een businessplan voor DRIFT magazine te schrijven.

Dat pakte ik heel serieus aan. Van iedere branche is veel op internet te vinden en voor tijdschriften gold dat zeker ook. Het gaf me daarnaast de gelegenheid om grip op deze voor mij onbekende bedrijfstak te krijgen. Het duurde niet lang voordat ik me zeker genoeg voelde om over de meeste onderwerpen mee te praten. Doordat mijn businessplan zo uitgebreid was, lukte het ook om financiering te vinden. Ik had alles goed doorgerekend en voelde me zeker van mijn zaak.

En het lukte! Op 3 juli lag het eerste nummer overal in de winkel. Het voelde bizar, stond ik daar naast mijn eigen blaadje in de winkel. Het was een uitgekomen droom…

Helaas, het mocht niet lang duren. Vier geweldige nummers duurde het feest, maar daarna waren de centjes op. Het bleek nóg lastiger om advertenties te verkopen dan ik al had ingeschat en ook had ik me verkeken op hoe je de massa mensen bereikt die nog niet van jouw product afweten. Ik had gehoopt dat je met een relatief goedkope marketing campagne en veel gratis PR een eind zou komen. En een eind kwam ik, maar jammer genoeg niet verder dan dat.

Het is oké. Eind januari heb ik de knoop doorgehakt en kon ik terug kijken op een mooi avontuur van een jaar. Waar ik al een tijdje tegenaan zat te hikken, namelijk het en plein public toegeven dat het me niet gelukt was en alles wat daarbij komt kijken, viel enorm mee. Ik kreeg zelfs een warme stortvloed aan lieve reacties van lezers voor wie het blad kennelijk toch veel betekend had. En door de vele mooie mensen die ik tijdens de DRIFT periode heb leren kennen heb ik niet alleen een geweldige tijd gehad en veel geleerd, maar ook de basis gelegd voor mijn nieuwe baan.

De laatste paar maanden was ik namelijk opnieuw aan het solliciteren. Deze keer echter met een compleet andere insteek. Waar ik vorig jaar niet wist waar ik het moest zoeken en naarstig op zoek was naar die ene ideale baan, wist ik nu dat het vanzelf wel goed zou komen. Ik had immers het verdwijnen van mijn eigen bedrijfje overleefd en was een berg aan ervaring rijker. Ik kwam dit plaatje tegen en zo voelde het ook echt.

En inderdaad, een heleboel leuke vacatures verder koos ik uiteindelijk wat me het allerleukste leek: een baan als manager marketing & internationalisation bij een universiteit. Jonge mensen helpen met keuzes maken nog voor ze in de loopbaanproblematiek terecht komen, dat leek me geweldig.

Mijn creatieve schrijfambities giet ik nu in een blogsite www.gelukkiggeswitcht.nl waar ik misschien anderen een hart onder de riem kan steken bij hun carrière keuzes.

Ik heb een turbulent jaar achter de rug waarin ik heb ontdekt waar mijn hart ligt. Voor mij betekent dat niet dat er één specifieke droombaan voor mij is, maar het heeft te maken met hoe ik de baan die ik heb vormgeef en welke verantwoordelijkheden ik daarin zelf oppak. Die wetenschap geeft een hoop rust, maar nog meer energie.

Het is soms moeilijk om dingen van anderen aan te nemen; niemand had mij vorig jaar kunnen stoppen. En iedereen heeft recht op zijn eigen fouten. Het zijn je grootste kostbaarheden, want je leert er het meest van. Mijn verhaal is dus absoluut niet bedoeld om je te weerhouden van het volgen van je eigen droom. Ga er gewoon voor! En het maakt niet uit wat er uiteindelijk gebeurt: everything is going to be amazing.