Die zin doet me denken aan het liedje van Marco Borsato, die ken je ongetwijfeld. En hoewel dat liedje me echt wel raakt op het moment dat ik het hoor, ‘voel’ ik het toch niet echt. Door vervelend nieuws afgelopen week, ging ik nadenken: Jeetje, wat nou als dit ECHT je laatste dag is? Het zou mij er niet echt om gaan wat ik nog met die ene dag zou doen. Bij mij kwam maar één vraag naar boven: Waar zou ik spijt van hebben? Waarvan zou ik echt balen dat ik dat niet eerder gedaan had? Ik zou spijt hebben dat ik geen dagboek had bijgehouden over mezelf voor mijn dochter. Als ik er niet meer zou zijn, dan zou ze het alleen moeten doen met de verhalen die anderen over mij vertellen. Ze zou nooit weten hoe het voor mij voelde. Daar ben ik dus meteen mee gestart, hoewel ik altijd vond dat ik het daar te druk voor had.. Te druk voor mijn eigen dochter? No way!

De tweede was dat ik niet NOG meer mooie herinneringen zou hebben met de mensen van wie ik hou. Herinneringen waarvan ik echt enorm heb genoten en dat gevoel weer beleef als ik eraan terug denk. Ik probeer absoluut heel veel te genieten, maar soms kan ik ook echt heel serieus zijn. Als ik er niet meer zou zijn, zou ik het moeten doen met de herinneringen die ik heb, dus hoe meer dat er zijn, hoe beter toch? Dit heeft voor mij trouwens niks met geld of bezittingen te maken. Maar die momenten waarop je geniet, waar je op terug kijkt en waarvan anderen zeggen: weet je nog..

Nummer 3 en meteen ook de laatste: ik zou ontzettend balen dat ik niet een soort van handboekje had geschreven voor Vrouw&Passie.. Dat het bedrijf zonder mij gewoon door zou kunnen gaan.. Tuurlijk zou iemand het magazine kunnen maken en de evenementen kunnen organiseren, maar mijn ziel, mijn doel en missie zouden er dan uit zijn. Misschien zou het dan allemaal wel beter worden haha, maar daar gaan we maar even niet van uit..

Wat een zwaar onderwerp he? En wat een persoonlijk verhaal! Dat is best lastig voor me hoor. Maarja, hoe kan ik iets overbrengen als ik zelf gesloten blijf? Ik hoop dat het een uitnodiging voor je is om ook te vertellen waar jij spijt van zou hebben als dit je laaste dag was.. Je kunt hieronder je reactie plaatsen, maar als je het liever anoniem doet, mag je het ook mailen natuurlijk! Ik ben enorm benieuwd.