Iedere keer als ik een bericht lees over 'te weinig vrouwen aan de top', 'geen eerlijke verdeling', 'te weinig kansen voor vrouwen', dan wil ik daar op in gaan. En toch doe ik het niet, omdat ik geen zin heb in de discussies die daarop volgen. Want geloof me, die gaan écht helemaal niks opleveren, hooguit stress en gedoe tussen mensen die helemaal geen gedoe met elkaar hadden hoeven hebben. En nu doe ik het toch. Om even te zeggen wat ik denk dat we beter kunnen doen. Volgens mij moeten we stoppen met erover te praten en gewoon gaan doen.

Wauw, wat een power, wat een energie! De Powerdag was zeer geslaagd! Binnenkort komen de foto's online, maar ik wil graag alvast een impressie met je delen. En leuk om te weten: we waren vanaf 10 uur al trending topic!

De foto's zijn gemaakt door Katinka Bos

 
De opening


Workshops

Regelmatig krijg ik de vraag: hoe kun je nou op je 22e een magazine beginnen? Ja, dat kwam natuurlijk ook niet zomaar uit de lucht vallen. Maar ik laat je graag zien dat alles mogelijk is! Hieronder zet ik de dingen op een rij, die volgens mij nodig zijn om een magazine te maken. Ik schrijf ze vanuit mijn droom om een magazine te maken. Maar ik denk dat ze voor alle dromen toepasbaar zijn. 

Samen met Esther Jacobs organiseren we de Bijzondere Verhalen Beurs. Op 24 september is Seats2Meet Maarssen dé ontmoetingsplek voor mensen met spannende, leuke, ontroerende, nuttige, vreemde of bijzondere verhalen én platforms zoals uitgevers, sprekersbureaus en journalisten. Waarom we deze beurs organiseren? Dat lees je hieronder in een interview met Esther Jacobs.

Het mag duidelijk zijn dat we in Nederland nog te weinig rolmodellen hebben. Dat houden we ook lekker in stand met onze ‘doe maar gewoon normaal’ mentaliteit. Toch denk ik dat we behoefte hebben aan rolmodellen, inspirerende voorbeelden en actie. Maar waarom is het zo moeilijk om een rolmodel te zijn? Of leggen we de lat misschien te hoog? Want waarom zou jouw buurvrouw, klasgenoot, baas of Facebookvriend je niet kunnen inspireren? Want dat is wat rolmodellen doen toch? Inspireren...

Ik moet eerlijk toegeven dat ik een beetje van mijn à propos was van alle reacties op mijn vorige post. Ik was ook even overweldigd door het hulpaanbod. Er gebeurden eigenlijk 4 dingen:

1. Ik kreeg gave reacties van mensen, die het herkennen en er ook mee stoeien.

2. Ik kreeg een paar reacties ‘Leuk, maar zo werkt het nou eenmaal niet’.

3. Enorm veel mensen zeiden: ‘Geweldig, hoe kan ik helpen?’

4. Zonder het überhaupt te noemen, kreeg ik allemaal dingen van mijn verlanglijstje (o.a.: 2 boeken, een musicalbon, een massage en 2 opdrachten voor lezingen). 

Herken je dat, dat je weken of zelfs maanden tegen iets aanloopt maar dat je niet echt weet wat je ermee aan moet of hoe je het op kunt lossen? Het is niet continue op de voorgrond aanwezig, maar diep van binnen borrelt er iets. Dat gevoel heb ik de laatste tijd gehad en gisteren viel het kwartje opeens.. als een cadeautje in mijn handen. 

Heb jij al een wel/niet lijstje? Ben jij eerlijk tegen jezelf? Echt eerlijk? Kun jij zeggen waar je wel goed in bent en waarin niet? Welke dingen je wel wilt doen en welke niet? Willen ja, durf je daar bewust voor te kiezen? Een voorbeeldje.. Mijn kracht ligt bij het verbinden en in beweging brengen. Ik kan niet verklaren hoe dat werkt, maar ik krijg makkelijk mensen enthousiast om iets te gaan doen wat mij een goed idee lijkt en bijna altijd blijkt het dan ook een goed idee.

Een tijdje geleden werd ik gevraagd of ik een lezing wilde geven voor een ondernemers opleiding. Natuurlijk wilde ik dat! Totdat ik een tijdje later hoorde dat het wel in het Engels was. Oeps, twijfel.. Mijn Engels is niet zo heel goed. Maar kom op zeg, ik wilde dit toch? Dus ik zei ja.. In de weken er naartoe zat ik te twijfelen of ik het wel zou kunnen. Tot de middag voor de lezing. Ik besloot gewoon eerlijk te zeggen tijdens mijn lezing dat ik het best spannend vond en dat ik wellicht af en toe naar een woord moest zoeken. Of ze mij dan wilden helpen.. Maar natuurlijk wilden ze dat!

Als ik de afgelopen jaren iets geleerd heb, dan is het dat je leert door te doen en dat je gewoon vragen moet stellen. De ervaring die ik opdeed in een paar jaar tijd door mijn vaders fabriek in Litouwen over te nemen, ons eigen tijdschrift op te zetten en te werken aan een missie, heeft me erg veel gebracht. Alleen maar door gewoon te doen en de kansen te grijpen die op mijn pad kwamen.