Voor Vrouw&Passie Magazine nr 9, thema TOEKOMST (juli 2013) ben ik op zoek naar bedrijven/ondernemers/instanties die hun visie willen geven op de toekomst van hun vakgebied. Bijvoorbeeld een makelaar die zijn visie op de huizenmarkt geeft en hun rol daarin. Voor deze 'advertorial' vragen we een financiele bijdrage zodat we het magazine kunnen drukken. Heb jij interesse of ken je een bedrijf voor wie dit interessant zou kunnen zijn én die daarmee onze missie wil ondersteunen? Mail mij dan, dankjewel!

We staan op een kantelmoment. Velen geloven het nog niet, maar het 'oude' werkt niet meer. De systemen, de manier van denken en de afhankelijke rol die de meeste mensen aannemen. Want de overheid en de grote bedrijven zijn verantwoordelijk toch? Niet meer..

Afgelopen donderdag was de Powerdag. Een zeer bijzondere dag. Een dag later hoor ik dat Christel Mantel, na de Powerdag, in haar slaap is overleden. Christel gaf speeddate sessies op de Powerdag. En aan het einde van de dag interviewde ik Marlies Dekkers live op het podium en stelde Christel een mooie vraag. Vanuit achterin de zaal. Want ze zat in een rolstoel en achterin was daarom voor haar handig. Gisteren werd bevestigd dat ik goed ben in interviewen en vragen stellen. Dat is geen bijzonder talent, dat is wie ik ben.

Inmiddels heb ik door dat ik niet persee een idealist ben omdat ik denk dat we de wereld verbeteren als we allemaal gaan doen wat we écht willen doen. Maar laten we beginnen met Nederland. Toevallig heb ik een enorme drive om dit te veranderen omdat mijn persoonlijke verhaal hierin zit, maar ik weet zeker dat we hier allemaal ideeën over hebben. Mijn vraag aan iedereen die dit leest: post jouw idee. Ik geloof namelijk in samen.. Ik denk namelijk dat wij (ons team) alleen, niks waard zijn. Maar wij allemaal, met zijn allen (!) hebben zoveel ideeën en mogelijkheden..! En ervaringen..

Vrijwel dagelijks krijg ik de vraag om wat vaker persoonlijk te bloggen. "Mensen vinden het leuk om te zien wat je meemaakt en hoe dat allemaal werkt." Dat herken ik, want ik vind het zelf ook erg leuk om mensen te volgen die ik leuk vind; gewoon wat ze meemaken, hoe ze tegen dingen aankijken, waar ze zich mee bezig houden.. Sterker nog, ik roep het regelmatig tegen mensen: je moet gewoon meer van jezelf laten zien op social media of gaan bloggen! Maar om het dan zelf te doen... dat is dan weer een stap. Waarom? Eigenlijk omdat ik bang ben dat mensen dat niet leuk vinden..

Onze dochter Julie (bijna 3) vond het maar niks dat Josef, Maria, de engel en alle anderen in het Kerststalletje moesten staan. Gelukkig liet zij zich niet tegenhouden en zette ze de beeldjes in haar eigen, gezellige poppenhuis. En het kinneke is inmiddels toegedekt met een stukje wc-papier als dekentje, want dat is echt te koud. 

Ja, van kinderen kunnen we echt wat leren!

Lieve vrouw,

Eigenlijk heb ik een hekel aan het woord 'oproep'. En toch zegt mijn gevoel dat we er niet meer omheen kunnen. Dus ik doe het toch en hoop op jouw reactie en actie.

Regelmatig krijg ik onderstaande berichten in mijn inbox. "Aletta E-Quality: zorg om economische zelfstandigheid vrouwen." Vanmiddag wees iemand mij er ook op: "Weet je wel hoe slecht het gaat met vrouwen?". Ik geloof daar niet in (nou moet ik eerlijk zeggen dat die meneer mij wel een beetje naief vond; dat mag). Ik zie dat we daardoor juist door moeten pakken met die verandering. We moeten dus wel gaan doen wat we écht willen doen en buiten het 'oude' gaan denken. Alles loslaten zoals het 'zou moeten horen'. En nu zelf nadenken en zelf met oplossingen, ideeën en innovaties komen.

Word jij ook weleens onzeker van die o zo belangrijke mensen die zichzelf echt helemaal geweldig vinden? Die geen tijd hebben voor ‘normale’ mensen en vooral bezig zijn met bla bla bla? Ik vraag me dan af: als die persoon zo geweldig is, waarom is er dan nog steeds honger? Waarom hebben we overvloed maar kunnen we het niet eerlijk verdelen? Waarom slapen er in Nederland mensen op straat terwijl er 7 miljoen (!!) vierkante meter kantoorruimte leeg staat?

Ik heb niet zoveel met de politiek. Ik was heel trots toen ik voor het eerst mocht stemmen, maar vanaf dat moment heb ik ook altijd ‘leeg’ gestemd. Ja, want ik begrijp natuurlijk wel dat stemrecht hebben niet voor iedereen vanzelfsprekend is en dat je dat dus moet koesteren.