Opgeruimd staat netjes! Of toch niet?

De voor- en nadelen van hokjesdenken

Opgeruimd staat netjes! Of toch niet?
Persoonlijk

Sorteren en klasseren, wij mensen zijn er dol op! Als je iets of iemand ontmoet, ga je automatisch de verbinding leggen met wat of wie je al kent. Je gebruikt bewust of onbewust een bepaald selectie- of sorteringssysteem. Simpel, razend snel en handig!

Of passen mensen niet in zo’n systeem?

Sommige mensen zijn bijzonder intelligent, anders begaafd, anders denkend en multi-getalenteerd. Het zijn experts in uiteenlopende kennisgebieden. Bovendien doen ze alles graag en is keuzes maken lastig. Als je alles graag en goed kunt, dan wil je toch niet kiezen?

Ben jij zo’n persoon en ben je op zoek naar de baan van je dromen? Dan zal het je maar gebeuren dat de persoon in het selectieproces je in “een hokje” probeert te plaatsen. Dat lukt niet omdat jij nergens in past.

Je anders-zijn gaat in deze omstandigheden tegen je werken. Het maakt niet uit of het je eerste werkervaring is of dat je op zoek bent naar een nieuwe uitdaging.

Je komt onverbiddelijk terecht in de categorie „degelijke generalisten” terecht: mensen die van alles iets weten, maar nergens echt goed in zijn. Terwijl je je daar als multi-getalenteerd persoon absoluut niet thuis hoort!

Hoezo, ik pas niet in een hokje?

Aan de ene kant weet je zelf dat je bepaalde zaken, taken of activiteiten heel goed kunt. Sterker nog, anderen komen naar je toe om raad en assistentie te vragen. Overleggesprekken worden verplaatst als jij er niet bij kunt zijn om oplossingen te helpen bedenken.

Aan de andere kant; door je in één hokje te willen zetten, wordt te kort gedaan aan jouw unieke talenten. In een lineaire denkwereld wordt er vanuit gegaan dat als je zo goed bent in vele domeinen, je onmogelijk expert kunt zijn in deze onderwerpen.

Deze tegenstrijdige boodschappen veroorzaken twijfel en knagen aan je zelfvertrouwen.

Beelddenkers behoren tot het type van veelzijdige en multi-getalenteerde mensen. Door hun snelle denkvermogen, combineren ze nieuwe informatie met de kennis en ervaring die ze vroeger hebben opgedaan. Hierdoor zien ze niet alleen makkelijker nieuwe verbanden maar beschikken ze op korte termijn over veel meer informatie dan de “basiskennis” die generalisten hebben.

Voor een beelddenker gebeurt dit in de meest uiteenlopende kennisgebieden. Onderwerpen die op het eerste zicht totaal niets met elkaar gemeen lijken te hebben. Het enige wat de informatie verbindt, is het feit dat ze tot de persoonlijke interessegebieden van deze persoon behoren.

Als beelddenker hoor je dus nergens thuis!

De een vindt dat ze zich niet lang genoeg willen vastbijten in één onderwerp, waardoor ze hen niet als volwaardige expert beschouwen.

Voor de ander hebben ze veel te veel kennis over het onderwerp om net als zij, een generalist of leek te zijn in dit domein.

Voor de ene te goed, voor de andere niet goed genoeg.
Resultaat: Vertwijfeling al om. Waar ben ik dan echt goed in?

Connectoren of verbindingsschakels!

Laat ons een nieuwe omschrijving in de wereld zetten voor deze mensen:
de bruggenbouwers die in staat zijn om op een verbindende manier te praten met alle partijen.

Ze hebben genoeg kennis in huis om te kunnen praten met de expert in zijn taal. Ze zijn in staat om het totale plaatje mee te nemen. Ze kunnen de behoeften en wensen van de gebruikers omzetten in klaar en duidelijke „expert-taal”.

Ze weten complexe materie eenvoudig samen te vatten en te vertalen naar begrijpbare taal voor eindgebruikers. Vaak zijn deze mensen leken in de materie en ontstaat er weerstand en angst omdat ze zich niet gehoord of begrepen voelen. Vergelijk het met een soort Jip & Janneke taal waardoor het verhaal voor iedereen verstaanbaar wordt.

Beelddenkers zijn de tussenschakel die alleen een bijdrage kunnen leveren in hun afdeling of organisatie, als ze zich erkend weten als verbindende bruggenbouwer. Zolang je zo’n persoon in één vakje wilt duwen, zul je nooit zien welke talenten hier verborgen zitten.

De leken, generalisten of experts, niemand ziet de verbindende bruggenbouwer als één van hen. Hij voelt zich dus in geen van deze vakjes echt op zijn plaats.

Bovendien; losse en naast elkaar staande vakjes gaan moeilijk “samenwerken”, tenzij je ze kunt samenbrengen door iets of iemand die hen verbindt.

3 Oorzaken waarom jij als beelddenker nergens bij hoort:

  1. je weet te weinig om de klassieke expert status te krijgen;
  2. je weet te veel om bij de generalist te horen;
  3. je bent een verbindende bruggenbouwer, de verbindingsschakel die iedereen kan samenbrengen.

Tot slot

Eigenlijk is het voor geen enkele persoon goed om in een hokje geplaatst te worden omdat in zo’n systemen veel talenten onzichtbaar worden!
Alleen zit het zo ingebakken in ons menselijke systeem. Het is de hoogste tijd om hierin verandering te brengen!

   

Geschreven door: Saskia Smet


Deel dit artikel

Jouw hulp bij doen wat je écht wilt.

Met de Vrouw&Passie Planner realiseer jij jouw verlangens. Handige werkbladen om te creëren, vieren, en je dagen en maanden te plannen. Helemaal gratis.

Volg Vrouw&Passie