Lijk jij op mij of ik op jou?

Lijk jij op mij of ik op jou?
Bewust leven

Welke rol wil je als opvoeder spelen? Opvoeden is een vak apart met net zoveel meningen als dat er mensen bestaan. Maar als we terug gaan naar de kern, wat zien we dan?

Nee, Nee, Nee

Denk niet aan rood en je zult aan rood denken. Waar denk je nu aan? Rood?

Hoe maak je duidelijk dat je liever ander gedrag wilt zien?

Als je kind zich niet gedraagt en je wilt graag ander gedrag dan is: Nee, Nee, Neeeeeee…. wat vaak wordt gebruikt. Maar wat betekent dit woord eigenlijk en hoe weet je wat er van je wordt verwacht? Het woord Nee is namelijk een woord dat dwang impliceert en wordt vaak in herhaling gebruikt: “Nee Nee Nee Neeeeeee”.

Dieren zijn in dit geval geweldige boodschappers om jouw proces van bewustwording te stimuleren. Via zijn gedrag kan een hond bijvoorbeeld een geweldige spiegel zijn om onbewust gedrag van jou of je kind zichtbaar te maken. Als je tegen een hond die zich misdraagt (hij gromt, luistert niet of bijt) “Nee Nee Nee Neeeeeee” zegt, dan zal hij er in elk geval uit begrijpen dat er een spannende situatie nadert. Maar wat er dan precies van hem wordt verwacht, is niet duidelijk. Dus reageert hij alert. Ook als hij het ‘probleem’ nog niet zozeer zag, zal hij dat nu zeker wel doen.

Het deed me terugdenken aan die keer dat ik mijn hond uitliet en ik weer eens een mooi hond – mens tafereel tegen kwam. Een poging tot communiceren die niet uniek is maar die me wel in gedachten bezig hield. Al ruim voordat ik hen op mijn pad zou ontmoeten, zag ik een prachtige hond met zijn mens. De hond bewoog rustig, drentelde wat, keek en rook om zich heen en hield zijn mens voortdurend in de smiezen. De hond had mij natuurlijk al lang opgemerkt. Toen de mens mij, de hardloper, in het vizier kreeg, werd zijn lichaamshouding evenals zijn bewegingen, direct gespannen. Al snel volgde een hele luidde ‘Hier’. De hond bleef mij aankijken en deelde zijn gedachten. Zo liet hij mij weten: ‘Moet je opletten joh, kun je lachen, dit gaat hij nog een paar keer herhalen en als je dan nog even blijft wachten, gaat hij zelfs stampvoeten, ach ja….’. Zo geschiedde inderdaad. De man begon tot twee keer toe een ‘Hier, Hieerrrrr’ met een nog sterker en langer stemgeluid te produceren. De hond keek mij nog eens aan, we hadden een onderonsje, liep toen rustig terug naar zijn mens en ging met een zucht naast hem zitten. De hond ving mijn glimlach en zo vervolgden wij ieder ons pad. Al hardlopend dacht ik na over hetgeen ik had gezien. En probeerde te bedenken wat mensen er toe brengt om zo hard te schreeuwen naar de hond. Wat willen zij zeggen, wat willen zij bewijzen? Denken zij echt dat de hond het beter hoort als het luider wordt ingezet en met lichaamsbeweging wordt ondersteund? Of is er iets met de mens? Is dit waar hij nu altijd tegenaan loopt? Op zijn werk, in zijn gezin en dus ook met zijn dier? Waarom wordt er dan toch nooit naar die mens geluisterd? Is dit wat hij zichzelf ook afvraagt? Was dit de ultieme spiegel die ik daar heb gezien? En hoe zit dat nu bij ‘Nee’?

  • Herken je je in de ‘Nee’-mens?

Je gaat natuurlijk niet schreeuwen tegen je hond. Je neemt gewoon de riem stevig in je hand en trekt deze aan. Op die manier kan de hond geen kant op als hij toch wil uitvallen. Wat voor een signaal geef je nu aan de hond?

  • Herken je je in de ‘trek maar aan de riem dan is er niets aan de hand’-mens?

We hebben het druk. Een baan, het sociale leven en ook nog de opvoeding. Je bent snel geprikkeld en voelt de druk. Een hond voelt de stress als geen ander. Hij kan het niet plaatsen omdat stress in het dierenrijk vooral voorkomt bij levensgevaar. Dieren hebben een hekel aan stress.

  • Herken je je in de ‘opvoeding komt er ook nog bij’- mens?

Zomaar een paar voorbeelden die je tegen kunt komen.

Gaat dit over het opvoeden van honden? Of zie je hier ook jezelf in terug in de relatie met je kind?

Spiegelen

Kinderen spiegelen net als de dieren ons eigen gedrag.

‘Wat lijkt hij toch op je’; naast de genen die worden doorgegeven, speelt de opvoeding een belangrijke rol in deze conclusie.

Kinderen spiegelen hun ouders de hele dag door. Kinderen spiegelen niet alleen het uiterlijk dat ze zien, maar bewegen ook mee in gedrag en emotie van jou als ouder. Het is een spiegel die niet oordeelt, maar alleen zuiver laat zien wat er zich binnen in jou afspeelt. Problemen of klachten van je kind blijken vaak overeen te stemmen met iets wat onbewust in het leven van jou als ouder speelt.

Als je als ouder begrijpt welke boodschap er achter het gedrag van een kind zit en hiermee zelf aan de slag gaat, verandert het gedrag of het probleem van het kind.

Bewust ontwikkelen

Van deze spiegel kun je leren. Je kunt de kennis bewust ontwikkelen en bewust toepassen. Het is voor iedereen plezieriger om te horen ‘probeer eens linksaf’ in plaats van een ‘Neeeeeee’. Dit wordt makkelijker als je jezelf bewust ontwikkelt in het ouderschap. Een stap in je eigen ontwikkeling. Vanuit persoonlijk leiderschap, inzicht over je eigen emoties gedachten en gevoelens, komt het ouderschap in een ander perspectief.


Geschreven door: Nel Schoehuijs



Deel dit artikel

Jouw hulp bij doen wat je écht wilt.

Met de Vrouw&Passie Planner realiseer jij jouw verlangens. Handige werkbladen om te creëren, vieren, en je dagen en maanden te plannen. Helemaal gratis.

Volg Vrouw&Passie